Kwas hialuronowy nie ma dobrej prasy, szczególnie czyni się go odpowiedzialnym za efekt zbyt wielkich ust i nienaturalnej zmiany kształtu twarzy, którą można podziwiać u wielu celebrytów. Jak z każdym środkiem medycznym wszystko zależy jednak od wiedzy i rozsądku pacjenta, a postrzeganie kwasu hialuronowego jako substancji od powiększania warg jest błędne.

Zabiegi z użyciem tego kwasu zaliczane są w medycynie estetycznej do niechirurgicznych zabiegów z użyciem wypełniaczy. Kwas hialuronowy to właśnie wypełniacz tkankowy, a wypełniacz to rodzaj implantu. W szczególnych przypadkach jest to także lek. Jako implant w potocznym mniemaniu stosuje się go w miejscu, gdzie „czegoś” brak. Jego działanie jest jednak trochę bardziej złożone.

Zacząć trzeba od tego, że kwas hialuronowy nie jest jedynym wypełniaczem. Zainteresowani medycyną estetyczną na pewno słyszeli o kolagenie, polimerze kwasu mlekowego czy dextranie. Wypełniacze są nietrwałe (biodegradalne) lub permanentne. Biodegradalność oznacza, że wypełniacz zostanie wchłonięty przez organizm, co powoduje, że po jakimś czasie zniknie rezultat, jaki nam dawał, lecz jest przez to bezpieczniejszy. Kwas hialuronowy jest środkiem naturalnym (jedynym z obecnie dostępnych na rynku). Występuje w tkankach istot żywych, głównie w skórze i jest półtrwały.

W skórze człowieka kwas hialuronowy tworzy płynną, gęstą macierz, z którą łączą się włókna kolagenowe. Powoduje to, że utrzymuje on i związuje dużą ilość wody, która wypełnia nasz organizm i której obecność jest niezbędna dla zachowania zdrowo wyglądającej, elastycznej skóry. Gdy skóra posiada odpowiednią ilość tego kwasu, wolniej ulega degradacji. Dzięki zachowaniu odpowiedniej wilgotności skóry, nie tworzą się na jej powierzchni zmarszczki. Dodatkowo jest dzięki kwasowi chroniona przed działaniem czynników zewnętrznych, a także odpowiednio dotleniona. Z wiekiem ilość kwasu naturalnie spada.

Stosowany w medycynie preparat kwasu hialuronowego powstaje na bazie kwasu organicznego, poddanego procesom biotechnologicznym, które nadają jemu większą trwałość. W Europie zaczęto stosować go już 20 lat temu. Zastosowanie tego preparatu jest jednak w medycynie szersze, stosuje się go przy leczeniu zespołu suchego oka. Jest składnikiem kropli do oczu. Pomaga też w leczeniu problemów reumatycznych. W medycynie estetycznej do jego zadań należą wypełnianie zmarszczek, regeneracja i rewitalizacja skóry, także powiększanie objętości tkanek. Po iniekcji kwasu, żelu z jego cząsteczkami, organizm formułuje wokół niego nowe tkanki łączne, wtedy dopiero powstaje wizualny efekt wypełnienia. W przypadku twarzy kwas hialuronowy daje wiele możliwości, gdyż można go stosować odpowiednio do rodzaju (grubości) skóry czy wielkości zmarszczek. Nie jest on jednak środkiem uniwersalnym. Dlatego lepszy, widoczniejszy efekt wygładzenia osiąga się w przypadku zmarszczek płytszych. U mężczyzn stężenie kwasu musi być większe. Kwas stosuje się także poza obszarem twarzy. Jeśli obawiamy się zabiegów chirurgicznych, to może on nam pomóc w zmianie kształtu piersi, klatki piersiowej, brzucha, ud czy pośladków.

Działanie preparatu uwidacznia się po dwóch dniach. Zabiegom poddawać się mogą osoby nie mające infekcji skórnych. Po zabiegu mogą pojawić się obrzęki lub zaczerwienienia, lecz nie są trwałe i szybko ustępują. Wymagana jest konsultacja z lekarzem. Maksymalnie po roku kwas hialuronowy zostanie całkowicie wchłonięty.